Wednesday, April 9, 2014

Kalepasan



Papacangan kaetang lami,tapi bangun taya niat laki-rabi.”kumaha atuh saterasna” cek bebenena.”sieun teu tiasa nyugemakeun batin”,walona.terus balaka,leukeun uubar mah ka alternative,malah diterapi saban waktu,ngan ‘manuk’angger nguyung teu keresa berag.”bisi nyai kesel ngantosan mah mangga wae…”omongna teu kebat.awewena nyegruk ceurik tapi bari ngaharewos dareuda,”urang buktoskeun atuh,tapi ulah kajanteunan,nyacapkeun kapanasaran wae” omongna.ditempat anu tiis tingtrim ,bet heran manuk teh ujug-ujug berag tetenjrag dugi ka….kalepasan.si lalaki bebeakan minta maaf,awahing teu kahaja,ari awewena tungkul nangkeup tuur di juru ranjang.boro geus reuwas,na ari pok teh “wios atuh aa,da…raos”

No comments:

Post a Comment